Józef Kwaciszewski

Generał brygady Wojska Polskiego
11.01.1890 30.03.1958 Białobrzegi

Biografia

Józef Kwaciszewski urodził się 11 stycznia 1890 w Białobrzegach. Był współorganizatorem Związku Strzeleckiego w Białobrzegach w dzielnicy Krośna.

Podczas I wojny światowej po przejściu mobilizacji wraz z krośnieńskim oddziałem do armii austriackiej, objął dowództwo nad uzupełnionymi resztkami kompanii i złożył przysięgę o obronie Ojczyzny do ostatniej kropli krwi, otrzymując sztandar. 16 września 1914 wyjechał z Krosna do Krakowa i wszedł w skład II batalionu Legions Polskich; 18 października 1914 wyruszył w stronę Węgier; w Königsfeld otrzymał nominację oficerską.

Od 1 listopada 1918 służył w Wojsku Polskim. Pełnił funkcję komendanta Centralnej Szkoły KM i Broni Specjalnej w Chełmnie, a 22 sierpnia 1922 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy oddziałów szkolnych Centralnej Szkoły Strzelniczej w Toruniu. 22 grudnia 1925 awansował na dowódcę pułku w 35. Pułku Piechoty w Brześciu. 26 kwietnia 1928 został mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej 18. Dywizji Piechoty w Łomży, z jednoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów piechoty. W 1936 objął dowództwo 19. Dywizji Piechoty w Wilnie.

W kampanii wrześniowej dowodził 19. Dywizją Piechoty w składzie Armii „Prusy”. W czasie bitwy pod Piotrkowem 6 września 1939 dostał się do niewoli niemieckiej.

Po wyzwoleniu wrócił do kraju. Pracował w Warszawie. W dniu 30 marca 1958 wracając pociągiem z sanatorium w Zakopanem, do rodziny w Krośnie, zmarł nagle na serce. Został pochowany w żołnierskiej kwaterze na Cmentarzu Komunalnym w Krośnie (sektor C1-1-18).

W hierarchii wojskowej awansował kolejno: chorąży – 20 października 1914, podporucznik – 1 kwietnia 1916, porucznik – 1 grudnia 1916, kapitan – 12 października 1918, podpułkownik – 23 czerwca 1920, pułkownik – 1 grudnia 1924 (z senioratem 15 sierpnia 1924 i 40. lokatą w korpusie oficerów piechoty), generał brygady – ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7339 (17 maja 1922)
Krzyż Niepodległości (12 maja 1931)
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1934)
Krzyż Walecznych czterokrotnie, pierwszy w 1921
Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)

Ciekawostki

Dostał się do niewoli niemieckiej podczas bitwy pod Piotrkowem (6 września 1939).
Zmarł nagle na serce podczas podróży pociągiem z Zakopanego do Krośna (1958).
Został pochowany w żołnierskiej kwaterze na Cmentarzu Komunalnym w Krośnie (sektor C1-1-18).

Udostępnij